Bildiğiniz gibi Ankara’dayım 1 haftadır hala da ordayım. Çarşamba gecesi döneceğim ilgilere duyurulur dermişim
Bir hayli il-ilçe gezmişliğim var ama nedendir bilmiyorum hiç Ankara ‘ya gitmemiştim. Burda insanın hayatı sürekli yollarda geçiyor ama alllah ‘tan istanbul gibi berbat ve sıkışık bir trafiği yok Ankara ‘nın. Barları, cafeleri fena değil. Ama Antalya’mın değerini bir daha anladım. Keşke İstanbul’lu yerine Antalya’lı olsaydım burda doğup büyüseydim diyorum. Ne Ankara ne istanbul antalya kadar güzel olabiliyor. Ankarada ‘ki çoğu şey var Antalya’da. İnsanları ortamı doğası denizi yazı - kışı herşeyi daha güzel evimi ve antalyamı bir hayli özledim.
Bu Ankara’da beni büyüleyen tek şey ANITKABİR oldu. ATAM’a yakın olmanın verdiği gurur ve duygu inanılmazdı. Hele ki eşyaları, mumyaları, ve O’na dair herşey çok güzeldi. Bir ailenin küçük çocuğuna Atatürk ölmedi şarkısını öğretmesi de baya bir duygulandırdı. Ben biraz koyu bir Atatürk’çüyüm. Bana göre mükemmel ‘e tek örnek M.Kemal ATATÜRK. Tören resimlerine bakıyordum ve sinirimden kudurdum. Atatürk aleyhine şiir okuyup ceza alan … başbakanlık mercisine yakışmayan erdoğan ATAM’ın huzuruna çıkıp insanları temsil ediyor çelenk bırakıyor ATAM’ın kimsenin giremediği mezarına girip onu görebiliyor ve her saniye kemiklerini sızlatıyor ATAM’ın. Neyse bu konuya girilirse pek hoş olmayan sözlerde sarfedilmek zorunda kalınacak. Çok güzel 3 tane rozet aldım kendime. Biri Atam’ın resmi kalan ikisi ise k.Atatürk imzası rozeti, biri gümüş diğeri altın renginde. En çok onları bulduğuma sevindim
Son 3 günüm biraz daha gezip tozup evime döneceğim sonunda :=)